Athenaze

Verbs

ἄγω

ἀθυμέω

αἴρω

ἀκολουθέω

ἀκούω

ἀναστρέφω

ἀνατέλλω

ἄπειμι

ἀποφεύγω

ἀρόω

βαδίζω

βαίνω

βάλλω

βλέπω

βοάω

βούλομαι

γεωργέω

γιγνώσκω

δειπνέω

διώκω

ἐθέλω

εἰμί

εἰσάγω

ἐκβαίνω

ἐλαύνω

ἐλθέ

ἕλκω

ἐμπίπτω

ἐμποδίζω

ἐπιθῡμέω

ἔχω

ζητέω

ἥκω

ἡσυχάζω

θαυμάζω

θεωρέω

θραύω

ἴθι

ἴτε

καθεύδω

καθίζω

καλέω

κάμνω

καταβάλλω

καταδύνω

κατατρίβω

κεντέω

λαμβάνω

λέγω

λείπω

λῡω

μέλλω

μένω

οἰκέω

ὁράω

ὁρμάω

πάρειμι

παρέχω

πάσχω

πείθω

πίπτω

πληθύνω

πληρόω

ποιέω

πονέω

προσάπτω

προσχωρέω

πταίω

σκάπτω

σπείρω

σπεύδω

στενάζω

συλλαμβάνω

τῑμάω

τρέχω

τύπτω

ὑλακτέω

φέρω

φεύγω

φημί

φιλέω

φλυαρέω

φυλάττω

χαίρω

Adverbs

ἀεί

ἀληθῶς

ἅμα

αὖθις

βραδέως

δεῦρο

ἐνταῦθα

ἔπειτα

ἔτι

ἤδη

ἰδού

καί

μάλα

μάλιστα

μέγα

μή

μηκέτι + imperative

μόλις

ναί

νῦν

οἴκαδε

οὐ, οὐκ, οὐχ

οὐκέτι

οὖν

οὔτω(ς)

πόθεν;

πολλάκις

ποῦ;

πρῴ

πρῶτον

σπανίως

ταχέως

τέλος

τί;

Prepositions

ἅμα

ἀνά

ἀπό

εἰς

ἐκ

ἐν

ἐπί

κατά

μετά

ὄπισθεν

πρός

ὑπό

Particles

ἆρα

δέ

Conjunctions

ἀλλά

γάρ

εἰ

εἰ μή

ἐπεί

καί

καί . . . καί

μέν . . . δέ

ὅτι

οὐδέ

οὔτε . . . οὔτε

ὥστε

Nouns

ἄγγελος

ἀγρός

ἀγών

ἀνήρ

ἄνθρωπος

ἄροτρον

ἄστυ

αὔλιον

αὐτουργός

βακτηρία

βίος

βοῦς

γῆ

γυνή

δεῖπνον

δένδρον

δεσπότης

δοῦλος

δράμα

ἑορτή

ἕρμα

ἥλιος

θόρυβος

θυγάτηρ

καιρός

κέντρον

κῆπος

κλῆρος

κόρη

κρήνη

κύων

λαγώς

λίθος

λύκος

μήτηρ

μῦθος

ὁδός

οἰκίᾱ

οἶκος

ὄρος

παῖς

πάππος

πατήρ

πόνος

πρόβατα

σῖτος

σπέρμα

ὑδρίᾱ

υἱός

φίλη

φίλος

χορός

χρόνος

ψόφος

Proper Names

Ἀθηναῖος

Ἄργος

Δήμητρα

Δικαιόπολις

Ζεύς

Μέλιττα

Μυρρίνη

Ξανθίας

Φίλιππος

Pronouns

αὐτό

αὐτόν

αὐτός

ἐαυτοῦ

ἐγώ

ἡμεῖς

που

σύ

τί;

Adjectives

ἀγαθός

ἄγριος

αἴτιος

ἄκρος

ἄλλος

ἀνδρεῖος

ἄοκνος

ἀπέραντος

ἀργός

δυνατός

ἐλεύθερος

ἱκανός

ἵλεως

ἰσχῡρός

κακός

καλός

κατάρατος

μακρός

μέγας

μῑκρός

πολλοί

πολύς

πρῶτος

ῥᾴδιος

ῥάθῡμος

σκαιός

τοσοῦτος

φίλος

χαλεπός

Expressions

ἄκρον τὸ ὅρος

δήπου

δι᾽ ὀλίγου

διὰ τί;

ἐκ τοῦ ἀγροῦ

ἐκ τοῦ οἴκου

ἐν ... τούτῳ

ἐν νῷ ἔχω

ἐν ταῖς Ἀθήναις

ἐν τοῖς ἀγροῖς

ἐν τῷ ἀγρῷ

ἐν τῷ οἴκῳ

ἐν ᾧ

ἑορτὴν ποιῶ

ἔπαιρε σεαυτόν

ἐπαίρει ἑαυτόν

εὖ γε

ἴθι δή

κατατρίβω τὸν χρόνον

μὴ . . . ἴσθι

ὁ τοῦ Δικαιοπόλιδος υἱός

οἴμοι

οὐ φλυαρῶ

πολὺν χρόνον

τὰ ἀληθῆ

τὰ Διονύσια ποιῶ

τῇ ὑστεραίᾳ

ὑπὸ τὸ ζυγόν

ὑπὸ τῷ δένδρῳ

φεῦ

χαῖρε/χαίρετε

ὦ ἀνόητε

ὦ Ζεῦ

ὦ μαστιγία